Sokak tiyatrosunda unutulmaz an: Oyuncunun acı rolüne koşan sahipsiz köpek yürekleri eritti

Türkiye’de bir sokak tiyatrosu gösterisi sırasında yaşanan beklenmedik bir an, izleyenlerin hafızasında uzun süre silinmeyecek bir iz bıraktı. Oyuncu Numan Ertuğrul Uzunsoy, oyunun dramatik bir sahnesinde, canlandırdığı karakter gereği yerde acı içinde yatıyordu. Seyirciler nefeslerini tutmuş, sahnedeki duygunun ağır ağır yükselmesini sessizlik içinde izliyordu.

Tam o anda, kalabalığın arasından sessiz adımlarla biri sahneye çıktı. Ne alkış vardı, ne çağrı… Sadece içgüdü vardı.

Bir sokak köpeği, kimseye aldırmadan sahneye doğru ilerledi. Tereddüt etmedi. Koşmadı, havlamadı. Doğrudan yerde yatan oyuncunun yanına geldi. Başını Uzunsoy’un vücuduna yasladı, nazikçe ona sürtündü ve ardından patisini usulca üzerine koydu. O an, izleyenler bir rolün değil, saf bir merhametin tanığı oldu. Köpek, gerçek sandığı bir acıya, bildiği tek dille karşılık veriyordu: şefkatle.

Seyirciler birkaç saniye boyunca ne olduğunu anlamaya çalıştı. Ardından sahne durdu. Gülümsemeler yayıldı, alkışlar yükseldi. Bazı izleyiciler gözlerini silerken, bazıları bu içgüdüsel empati karşısında sessizce duygulandı.

Oyuncu Numan Ertuğrul Uzunsoy, daha sonra yaptığı paylaşımda bu anın kendisini derinden etkilediğini söyledi. Sahnedeki acının bir rol olduğunu, ancak köpeğin endişesinin tamamen gerçek olduğunu vurguladı. Uzunsoy, yaşananları “saf, filtresiz ve unutulmaz” olarak tanımladı.

Sahne senaryoya uygundu. Oyuncunun bedeni rol gereği yerdeydi. Ama o sahneye giren şefkat, hiçbir metinde yazmıyordu. Yönetmenin planı değildi. Işık, dekor ya da rejiye ihtiyaç duymadı.

Bir sokak köpeği, insanlara insan olmayı hatırlattı. Çünkü bazen en derin empati, en güçlü merhamet ve en gerçek insanlık; sahnenin, kelimelerin ve rollerin çok ötesinden gelir.